Wymieszać zioła w podanych proporcjach.

1 łyżka ziół na szklankę odwaru, pić 1—2 szklanki dziennie. W leczeniu miejscowym owrzodzeń podudzi preparaty ziołowe są szeroko stosowane. W okresie początkowym, gdy stwierdza się cechy zakażenia wtórnego, korzystnie działają związki mające właściwości przeciwbakteryjne i przeciwzapalne, np. wyciągi zawierające azulen. Stosuje się je w ten sposób, że po lekkim natłuszczeniu skóry otaczającej owrzodzenie przykłada się okład z naparu z kwiatów rumianku, zmieniany 2—3-krotnie w ciągu dnia. W tym celu kilka warstw gazy należy namoczyć w naparze rumiankowym, lekko wycisnąć, przyłożyć na owrzodzenie i zabandażować. Okłady można też robić z azulanu (2 łyżeczki na 100 g przegotowanej letniej wody). Po oczyszczeniu owrzodzenia, a wiać ustąpieniu ropienia i wytworzeniu zdrowej ziarniny, korzystnie działa pudrowanie zasypką Alantan, po czym należy nałożyć jałowy opatrunek i zabandażować, zmieniając go 1—2 razy w ciągu doby. Gojenie pobudza również maść żywokostowa — Ung. Symphyti. Jałową gazą smaruje się cienką warstwą maści, przykłada na owrzodzenie, bandażuje i zmienia opatrunek 1— 2 razy dziennie. W owrzodzeniach atonicznych, nie wykazujących skłonności do ziarninowania i gojenia, pobudzająco działa maść zawierająca chlorofitinę — Chlorofilan, ponieważ ma właściwości przeciwzapalne, lekko drażniące i przyspieszające gojenie. Po oczyszczeniu otaczającej skóry na owrzodzenie nakłada się cienką warstwą maści, pokrywa jałową gazą i bandażuje. Opatrunek należy zmieniać raz w ciągu doby. W przypadkach ziarniny atonicznej, gdy zawodzą inne metody leczenia i nie zachodzi naskórkowanie, wskazane jest zastosowanie maści chlorofilowo- chlorbmycetynowej o działaniu przeciwbakteryjnym i drażniącym, a tym samym pobudzającym epitelizację.