Ononis spinosa L.
Bylina lub półkrzew z rodziny Motylkowatych, występująca w Europie i Azji. W Polsce rośnie w zachodnich częściach niżu. Jest pod ochroną. Ma łodygę do 60 cm z cierniami i ciemnoróżowe kwiaty.
Umiarkowane dowody
Pojedyncze badania lub dane niepełne.
Zastosowania opisane w źródłach nie są potwierdzeniem skuteczności.
Brak wpisu nie oznacza, że połączenie jest bezpieczne. Przyjmowane leki omów z lekarzem lub farmaceutą.
Brak informacjiW PubMed odnotowano 27 publikacji o tym ziole, w tym 0 badań klinicznych i 0 przeglądów systematycznych.
Zastosowania opisane w tradycji zielarskiej lub rekomendowane przez autora źródła.
Wyniki z probówki i z badań na zwierzętach. Pokazują mechanizm, nie potwierdzają działania u ludzi.
PubMed nie oznaczył tych prac typem badania — najczęściej analizy składu, prace przeglądowe i technologiczne.
To streszczenie opisu ze źródła, nie zalecenie dla konkretnej osoby. Dawki dobiera lekarz lub farmaceuta.
Historyczny odwar wilżyny: 30 g korzenia na litr wody lub wina. Autor dodaje rzeżączkę (jako wskazanie moczopędne) i skrofuły oraz dopuszcza herbatę z liści. Źródła wymieniają sposoby przygotowania: napar, mieszanka ziołowa, pasta (Fitolizyna), granulat (Betagran), płyn (Betasol), nalewka (Tinctura Ononidis spinosae).
Monografie ziołowe UE (EMA/HMPC) - European Medicines Agency (HMPC)
Farmakognozja. Część 2 — Irena Matławska (red.)
Zielnik lekarski. Zastosowanie, opis botaniczny i uprawa najważniejszych polskich roślin lekarskich — August Czarnowski (1938)
Badanie aktywności przeciwgrzybiczej popiołu z Ononis spinosa L. stosowanego w medycynie ludowej do leczenia infekcji skórnych.
2010 · Mikrobiyoloji bulteni
Otwórz źródłoDziałanie przeciwbólowe i hepatotoksyczne Ononis spinosa L.
2006 · Phytotherapy research : PTR
Otwórz źródłoCharakterystyka i identyfikacja glikozydów izoflawonoidowych w korzeniu wilżyny ciernistej (Ononis spinosa L.) przy użyciu metod HPLC-QTOF-MS, HPLC-MS/MS oraz NMR.
2016 · Journal of pharmaceutical and biomedical analysis
Otwórz źródło