Filipendula ulmaria (L.) Maxim.
Bylina z rodziny Różowatych, pospolita w Polsce na niżu i w górach. Rośnie na wilgotnych łąkach i nad brzegami wód. Ma sztywną łodygę do 2 m i żółtawobiałe, wonne kwiaty.
Umiarkowane dowody
Pojedyncze badania lub dane niepełne.
Zastosowania opisane w źródłach nie są potwierdzeniem skuteczności.
Brak wpisu nie oznacza, że połączenie jest bezpieczne. Przyjmowane leki omów z lekarzem lub farmaceutą.
Brak informacjiW PubMed odnotowano 46 publikacji o tym ziole, w tym 0 badań klinicznych i 0 przeglądów systematycznych.
Próby kliniczne, przeglądy systematyczne i metaanalizy. To najmocniejszy rodzaj dowodu w tym profilu.
Wyniki z probówki i z badań na zwierzętach. Pokazują mechanizm, nie potwierdzają działania u ludzi.
PubMed nie oznaczył tych prac typem badania — najczęściej analizy składu, prace przeglądowe i technologiczne.
To streszczenie opisu ze źródła, nie zalecenie dla konkretnej osoby. Dawki dobiera lekarz lub farmaceuta.
Napar: 1/2 szklanki 3 razy dziennie po jedzeniu. Źródła wymieniają sposoby przygotowania: napar, mieszanka ziołowa (Reumosan, Pyrosan), granulat (Reumogran), proszek, nalewka.
Monografie ziołowe UE (EMA/HMPC) - European Medicines Agency (HMPC)
Bioaktywność, stabilność i charakterystyka fenolowa Filipendula ulmaria (L.) Maxim.
2015 · Food & function
Otwórz źródłoPierwszy krok w poszukiwaniu aktywnych składników Filipendula ulmaria (wiązówka błotna): wszechstronna identyfikacja fitochemiczna za pomocą chromatografii cieczowej sprzężonej ze spektrometrią mas typu kwadrupol-Orbitrap.
2016 · Planta medica
Otwórz źródłoOcena działania przeciwzapalnego wiązówki błotnej (Filipendula ulmaria) in vitro i in vivo.
2016 · Journal of ethnopharmacology
Otwórz źródło