Ładowanie strony
Polygonum bistorta L.
Bylina rozpowszechniona w strefie klimatu umiarkowanego. W Polsce rośnie na wilgotnych łąkach i polanach. Wytwarza grube, wygięte kłącze (w kształcie litery S) i cienką łodygę do 1 m wysokości, zakończoną walcowatym kwiatostanem z różowych kwiatów.
Umiarkowane dowody
Pojedyncze badania lub dane niepełne.
Zastosowania opisane w źródłach nie są potwierdzeniem skuteczności.
Brak wpisu nie oznacza, że połączenie jest bezpieczne. Przyjmowane leki omów z lekarzem lub farmaceutą.
Brak informacjiW PubMed odnotowano 21 publikacji o tym ziole, w tym 0 badań klinicznych i 0 przeglądów systematycznych.
Zastosowania opisane w tradycji zielarskiej lub rekomendowane przez autora źródła.
Wyniki z probówki i z badań na zwierzętach. Pokazują mechanizm, nie potwierdzają działania u ludzi.
PubMed nie oznaczył tych prac typem badania — najczęściej analizy składu, prace przeglądowe i technologiczne.
To streszczenie opisu ze źródła, nie zalecenie dla konkretnej osoby. Dawki dobiera lekarz lub farmaceuta.
Autor podaje historyczny odwar wężownika 20 g/litr wody, trzy razy dziennie po kubku, i wymienia dodatkowo kamienie żółciowe oraz kamienie pęcherza; krwotoki opisuje szerzej jako pochodzące z narządów wewnętrznych. Źródła wymieniają sposoby przygotowania: odwar, wino przeciwbiegunkowe, kąpiel.
Farmakognozja. Część 1 — Irena Matławska (red.)
Zielnik lekarski. Zastosowanie, opis botaniczny i uprawa najważniejszych polskich roślin lekarskich — August Czarnowski (1938)
Polygonum bistorta L. jako zielone źródło do syntezy biokompatybilnych nanocząstek selenu o silnych właściwościach przeciwbakteryjnych i przeciwutleniających.
2024 · Biometals : an international journal on the role of metal ions in biology, biochemistry, and medicine
Otwórz źródłoDziałanie przeciwzapalne Polygonum bistorta, Guaiacum officinale i Hamamelis virginiana u szczurów.
1994 · The Journal of pharmacy and pharmacology
Otwórz źródłoOznaczenie frakcji lotnych Polygonum bistorta L. w różnych stadiach wzrostu oraz ocena ich aktywności przeciwbakteryjnej wobec dwóch głównych patogenów pszczoły miodnej (Apis mellifera).
2012 · Chemistry & biodiversity
Otwórz źródło