Primula officinalis Jacq.
Bylina z ukośnym kłączem, tworząca rozetę jajowatych liści. Pęd kwiatowy owłosiony, 15-40 cm wysokości, z złocistożółtymi kwiatami. Rośnie w Europie i Azji na suchych łąkach i w widnych zaroślach. W Polsce pod częściową ochroną.
Opis tradycyjny
Zastosowanie znane z piśmiennictwa, bez badań.
Zastosowania opisane w źródłach nie są potwierdzeniem skuteczności.
Brak wpisu nie oznacza, że połączenie jest bezpieczne. Przyjmowane leki omów z lekarzem lub farmaceutą.
Brak informacjiW PubMed odnotowano 5 publikacji o tym ziole, w tym 1 badanie kliniczne i 0 przeglądów systematycznych.
Zastosowania opisane w tradycji zielarskiej lub rekomendowane przez autora źródła.
Próby kliniczne, przeglądy systematyczne i metaanalizy. To najmocniejszy rodzaj dowodu w tym profilu.
PubMed nie oznaczył tych prac typem badania — najczęściej analizy składu, prace przeglądowe i technologiczne.
To streszczenie opisu ze źródła, nie zalecenie dla konkretnej osoby. Dawki dobiera lekarz lub farmaceuta.
Napar liści i kwiatów pierwiosnka przygotowywano w stężeniu 10 g/litr. Poza przeziębieniem autor wskazuje zaparcia, bóle i zawroty głowy, osłabienie nerwowe i porażenia; Kneipp wymieniał napar z samych koron kwiatowych na łamanie w kościach i reumatyzm. Źródła wymieniają sposoby przygotowania: odwar, syrop (Tussipect), krople (Tussipect), wyciąg alkoholowy (Intractum Primulae), napar, nalewka, wyciąg płynny, wyciąg suchy, wyciąg miękki.
Ziołolecznictwo — Poradnik dla lekarzy - Aleksander Ożarowski (red.) (1982)
Monografie ziołowe UE (EMA/HMPC) - European Medicines Agency (HMPC)
Zielnik lekarski. Zastosowanie, opis botaniczny i uprawa najważniejszych polskich roślin lekarskich — August Czarnowski (1938)
Ocena modulacji zmienności rytmu serca wywołanej kompozycją ekstraktów ziołowych.
2000 · Arzneimittel-Forschung
Otwórz źródłoFlawonoidy w kwiatach Primula officinalis.
1981 · Planta medica
Otwórz źródłoWahania zawartości saponin i aktywności hemolitycznej u Saponaria officinalis L., Primula officinalis (L.) Hill., Polemonium coeruleum L. oraz Glycyrrhiza glabra L.
1964 · Die Pharmazie
Otwórz źródło