Inula helenium L.
Bylina z rodziny Złożonych, pochodząca z Azji Środkowej. W Polsce występuje w zaroślach i na porębach. Uprawiana do celów farmaceutycznych. Wytwarza bulwiaste kłącza i łodygi do 1,5 m z dużymi, żółtymi kwiatami.
Umiarkowane dowody
Pojedyncze badania lub dane niepełne.
Zastosowania opisane w źródłach nie są potwierdzeniem skuteczności.
Brak wpisu nie oznacza, że połączenie jest bezpieczne. Przyjmowane leki omów z lekarzem lub farmaceutą.
Brak informacjiW PubMed odnotowano 50 publikacji o tym ziole, w tym 1 badanie kliniczne i 0 przeglądów systematycznych.
Zastosowania opisane w tradycji zielarskiej lub rekomendowane przez autora źródła.
Próby kliniczne, przeglądy systematyczne i metaanalizy. To najmocniejszy rodzaj dowodu w tym profilu.
Wyniki z probówki i z badań na zwierzętach. Pokazują mechanizm, nie potwierdzają działania u ludzi.
PubMed nie oznaczył tych prac typem badania — najczęściej analizy składu, prace przeglądowe i technologiczne.
To streszczenie opisu ze źródła, nie zalecenie dla konkretnej osoby. Dawki dobiera lekarz lub farmaceuta.
Napar: 1/3 szklanki rano i wieczorem. Odwar: do użytku zewnętrznego. Źródła wymieniają sposoby przygotowania: napar, odwar, wino, syrop, mieszanka ziołowa, krople (Pectosol), płyn/syrop (Eupatal).
Ziołolecznictwo — Poradnik dla lekarzy - Aleksander Ożarowski (red.) (1982)
Zielnik lekarski. Zastosowanie, opis botaniczny i uprawa najważniejszych polskich roślin lekarskich — August Czarnowski (1938)
Porównawczy wpływ ekstraktów n-heksanowych i metanolowych z kłączy omanu (Inula helenium L.) na wyniki produkcyjne, cechy tuszki, strawność paszy, status antyoksydacyjny jelit oraz mikrobiotę jelitową u kurcząt brojlerów.
2019 · Archives of animal nutrition
Otwórz źródłoAktywność in vitro Inula helenium wobec klinicznych szczepów Staphylococcus aureus, w tym MRSA.
2009 · British journal of biomedical science
Otwórz źródłoIndukcja enzymów detoksykacyjnych przez seskwiterpeny obecne w Inula helenium.
2007 · Journal of medicinal food
Otwórz źródło