Książka
Ładowanie strony
Digitalis lanata Ehrhart
Roślina dwuletnia lub bylina, występująca naturalnie na Półwyspie Bałkańskim. Uprawiana w wielu krajach, w tym w Polsce, do celów leczniczych. Osiąga do 1 m wysokości, ma wełnisto owłosiony kielich i łodygę oraz buro-żółte kwiaty.
Umiarkowane dowody
Pojedyncze badania lub dane niepełne.
Zastosowania opisane w źródłach nie są potwierdzeniem skuteczności.
Brak wpisu nie oznacza, że połączenie jest bezpieczne. Przyjmowane leki omów z lekarzem lub farmaceutą.
Brak informacjiW PubMed odnotowano 50 publikacji o tym ziole, w tym 0 badań klinicznych i 0 przeglądów systematycznych.
Źródło nie podaje, na jakich badaniach opiera to stwierdzenie.
Wyniki z probówki i z badań na zwierzętach. Pokazują mechanizm, nie potwierdzają działania u ludzi.
PubMed nie oznaczył tych prac typem badania — najczęściej analizy składu, prace przeglądowe i technologiczne.
To streszczenie opisu ze źródła, nie zalecenie dla konkretnej osoby. Dawki dobiera lekarz lub farmaceuta.
Dawkowanie wyłącznie pod kierunkiem lekarza kardiologa. Źródła wymieniają sposoby przygotowania: tabletki (Lanatosid C, Acetyldigitoxinum, Digoxin), krople (Lanatosid C), ampułki (Deslanatosidum, Acetyldigitoxinum, Digoxin).
Farmakognozja. Część 2 — Irena Matławska (red.)
Poszukiwanie zespołu grzybów endofitycznych Digitalis lanata Ehrh. (naparstnicy wełnistej) jako nowego źródła digoksyny: glikozydu nasercowego.
2013 · 3 Biotech
Otwórz źródłoOptymalizacja i walidacja metody wysokosprawnej chromatografii cieczowej do analizy glikozydów nasercowych w Digitalis lanata.
2009 · Journal of chromatography. A
Otwórz źródłoRadioimmunologiczne oznaczanie glikozydów digoksygeniny u Digitalis lanata.
1981 · Planta medica
Otwórz źródło