Książka
Ładowanie strony
Linaria vulgaris (L.) Miller
Bylina z rodziny Trędownikowatych, występująca w Europie i Azji. W Polsce bardzo częsta na polach, przydrożach i żwirowiskach. Osiąga 20-60 cm wysokości, ma wąskie liście i charakterystyczne, bladożółte kwiaty z pomarańczową gardzielą i ostrogą.
Opis tradycyjny
Zastosowanie znane z piśmiennictwa, bez badań.
Zastosowania opisane w źródłach nie są potwierdzeniem skuteczności.
Brak wpisu nie oznacza, że połączenie jest bezpieczne. Przyjmowane leki omów z lekarzem lub farmaceutą.
Brak informacjiW PubMed odnotowano 8 publikacji o tym ziole, w tym 0 badań klinicznych i 0 przeglądów systematycznych.
Zastosowania opisane w tradycji zielarskiej lub rekomendowane przez autora źródła.
Wyniki z probówki i z badań na zwierzętach. Pokazują mechanizm, nie potwierdzają działania u ludzi.
PubMed nie oznaczył tych prac typem badania — najczęściej analizy składu, prace przeglądowe i technologiczne.
To streszczenie opisu ze źródła, nie zalecenie dla konkretnej osoby. Dawki dobiera lekarz lub farmaceuta.
Napar: 1/3-1/2 szklanki 2-3 razy dziennie między posiłkami. Źródła wymieniają sposoby przygotowania: napar, mieszanki ziołowe, kąpiele.
Ziołolecznictwo — Poradnik dla lekarzy - Aleksander Ożarowski (red.) (1982)
Zielnik lekarski. Zastosowanie, opis botaniczny i uprawa najważniejszych polskich roślin lekarskich — August Czarnowski (1938)
Chemotaksonomia irydoidów u Linaria vulgaris.
2007 · Natural product research
Otwórz źródłoOcena właściwości antyoksydacyjnych i składu chemicznego naparu z lnicznika pospolitego (Linaria vulgaris).
2008 · Natural product research
Otwórz źródłoFlawonoidy wyekstrahowane z Linaria vulgaris chronią przed hiperlipidemią i stłuszczeniem wątroby wywołanymi dietą zachodnią u myszy.
2018 · Archives of pharmacal research
Otwórz źródło