Origanum vulgare L.
Bylina z rodziny Wargowych, występująca w Europie i Azji. W Polsce pospolita na niżu i w górach. Osiąga 20-80 cm wysokości, ma pełzające kłącza, czterokanciaste łodygi i drobne, purpurowe lub jasnoczerwone kwiaty. Cała roślina ma swoisty, aromatyczny zapach.
Umiarkowane dowody
Pojedyncze badania lub dane niepełne.
Zastosowania opisane w źródłach nie są potwierdzeniem skuteczności.
Brak wpisu nie oznacza, że połączenie jest bezpieczne. Przyjmowane leki omów z lekarzem lub farmaceutą.
Brak informacjiW PubMed odnotowano 50 publikacji o tym ziole, w tym 9 badań klinicznych i 0 przeglądów systematycznych.
Próby kliniczne, przeglądy systematyczne i metaanalizy. To najmocniejszy rodzaj dowodu w tym profilu.
Wyniki z probówki i z badań na zwierzętach. Pokazują mechanizm, nie potwierdzają działania u ludzi.
PubMed nie oznaczył tych prac typem badania — najczęściej analizy składu, prace przeglądowe i technologiczne.
To streszczenie opisu ze źródła, nie zalecenie dla konkretnej osoby. Dawki dobiera lekarz lub farmaceuta.
Napar: 1/2-2/3 szklanki 2-3 razy dziennie. Źródła wymieniają sposoby przygotowania: napar, mieszanki ziołowe (żółciopędne), kąpiele.
Ziołolecznictwo — Poradnik dla lekarzy - Aleksander Ożarowski (red.) (1982)
Ziołowy preparat przeciwgrzybiczy z macierzanki piaskowej (Thymus serpillum), lebiodki pospolitej (Origanum vulgare) i rozmarynu lekarskiego (Rosmarinus officinalis) w leczeniu dermatofitozy owiec wywołanej przez Trichophyton mentagrophytes.
2013 · Mycoses
Otwórz źródłoWpływ suplementacji diety greckim oregano (Origanum vulgare ssp. hirtum) na fermentację w żwaczu, profil enzymatyczny i społeczności drobnoustrojów u kóz.
2018 · Journal of animal physiology and animal nutrition
Otwórz źródłoSkuteczność lebiodki pospolitej (Origanum vulgare) w zwalczaniu Eimeria tenella.
2012 · Journal of the Egyptian Society of Parasitology
Otwórz źródło