Książka
Ładowanie strony
Zea mays L.
Roślina jednoroczna z rodziny Traw, pochodząca z Ameryki Środkowej i Południowej. Uprawiana jako roślina zbożowa. W Polsce głównie na kiszonkę. Osiąga do 2,5 m wysokości, z charakterystycznymi kolbami, z których wyrastają pęczki nitkowatych znamion.
Dane kliniczne
Opisane badania z udziałem ludzi.
Zastosowania opisane w źródłach nie są potwierdzeniem skuteczności.
Brak wpisu nie oznacza, że połączenie jest bezpieczne. Przyjmowane leki omów z lekarzem lub farmaceutą.
Brak informacjiW PubMed odnotowano 50 publikacji o tym ziole, w tym 28 badań klinicznych i 8 przeglądów systematycznych.
Próby kliniczne, przeglądy systematyczne i metaanalizy. To najmocniejszy rodzaj dowodu w tym profilu.
Wyniki z probówki i z badań na zwierzętach. Pokazują mechanizm, nie potwierdzają działania u ludzi.
PubMed nie oznaczył tych prac typem badania — najczęściej analizy składu, prace przeglądowe i technologiczne.
To streszczenie opisu ze źródła, nie zalecenie dla konkretnej osoby. Dawki dobiera lekarz lub farmaceuta.
Odwar: 1/2-2/3 szklanki 2-4 razy dziennie między posiłkami. Źródła wymieniają sposoby przygotowania: odwar, mieszanki ziołowe.
Farmakognozja. Część 1 — Irena Matławska (red.)
Badania nad indywidualnym i łącznym działaniem moczopędnym czterech wietnamskich tradycyjnych leków ziołowych (Zea mays, Imperata cylindrica, Plantago major i Orthosiphon stamineus).
1992 · Journal of ethnopharmacology
Otwórz źródłoOcena kliniczna skuteczności płynu do płukania jamy ustnej na bazie triklosanu i Zea mays L. stosowanych jako uzupełnienie szczotkowania zębów.
1997 · Quintessence international (Berlin, Germany : 1985)
Otwórz źródłoBadanie kliniczne z podwójnie ślepą próbą nad wpływem miareczkowanego wyciągu z frakcji niezmydlalnej Zea mays (L) na stan zapalny dziąseł.
1975 · L' Information dentaire
Otwórz źródło