Valeriana officinalis L.
Bylina występująca w Europie i Azji. W Polsce rośnie w wilgotnych zaroślach. Jest gatunkiem zbiorowym z kilkoma odmianami. Osiąga do 2 m wysokości, ma pierzastodzielne liście i białawe lub bladoróżowe kwiaty. Charakterystyczny zapach nabiera podczas suszenia.
Dane kliniczne
Opisane badania z udziałem ludzi.
Zastosowania opisane w źródłach nie są potwierdzeniem skuteczności.
Brak wpisu nie oznacza, że połączenie jest bezpieczne. Przyjmowane leki omów z lekarzem lub farmaceutą.
W PubMed odnotowano 50 publikacji o tym ziole, w tym 14 badań klinicznych i 4 przeglądy systematyczne.
Badania kliniczne i obserwacje u ludzi. To najmocniejszy rodzaj dowodu w tym profilu.
Wyniki z probówki i z badań na zwierzętach. Pokazują mechanizm, nie potwierdzają działania u ludzi.
Zastosowania opisane w tradycji zielarskiej lub rekomendowane przez autora źródła.
Źródło nie podaje, na jakich badaniach opiera to stwierdzenie.
Próby kliniczne, przeglądy systematyczne i metaanalizy. To najmocniejszy rodzaj dowodu w tym profilu.
Wyniki z probówki i z badań na zwierzętach. Pokazują mechanizm, nie potwierdzają działania u ludzi.
PubMed nie oznaczył tych prac typem badania — najczęściej analizy składu, prace przeglądowe i technologiczne.
To streszczenie opisu ze źródła, nie zalecenie dla konkretnej osoby. Dawki dobiera lekarz lub farmaceuta.
3 do 9 g suszonego korzenia/kłącza dziennie. 5 do 15 mL 1:5 nalewki dziennie lub równoważne dawki stałe. 2 do 6 mL 1:2 ekstraktu płynnego dziennie. Historyczny zimny nastój zawiera około 60 g korzenia na litr wody i jest podawany po łyżce co 2 godziny; proszek: 4–8 g na dobę w czterech dawkach po 1–2 g. Źródła wymieniają sposoby przygotowania: napar, intrakt (Intractum Valerianae), nalewka (Tinctura Valerianae), napój uspokajający, granulat (Nervogran), wino walerianowe, mieszanki ziołowe (Nervosan, Cardiosan), nalewka, wyciąg suchy, kąpiel z dodatkiem surowca.
Monografie ziołowe UE (EMA/HMPC) - European Medicines Agency (HMPC)
Principles and Practice of Phytotherapy: Modern Herbal Medicine — Kerry Bone, Simon Mills (2013)
Zielnik lekarski. Zastosowanie, opis botaniczny i uprawa najważniejszych polskich roślin lekarskich — August Czarnowski (1938)
Farmakognozja. Część 2 — Irena Matławska (red.)
Wyciąg z korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L.) a placebo w leczeniu zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych: randomizowane badanie z podwójnie ślepą próbą.
2011 · Journal of complementary & integrative medicine
Otwórz źródłoWyciąg wodny z korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L.) poprawia jakość snu u ludzi.
1982 · Pharmacology, biochemistry, and behavior
Otwórz źródłoWielokrotne dawki nocne kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis) miały minimalny wpływ na aktywność CYP3A4 i brak wpływu na aktywność CYP2D6 u zdrowych ochotników.
2004 · Drug metabolism and disposition: the biological fate of chemicals
Otwórz źródło