Thea sinensis L.
Krzew pochodzący prawdopodobnie z Assamu w Indiach, uprawiany od tysięcy lat w wielu krajach o ciepłym klimacie. W Polsce nie może być uprawiany na skalę opłacalną. Surowcem są pączki liściowe i najmłodsze liście.
Umiarkowane dowody
Pojedyncze badania lub dane niepełne.
Zastosowania opisane w źródłach nie są potwierdzeniem skuteczności.
Brak wpisu nie oznacza, że połączenie jest bezpieczne. Przyjmowane leki omów z lekarzem lub farmaceutą.
Brak informacjiW PubMed odnotowano 28 publikacji o tym ziole, w tym 0 badań klinicznych i 0 przeglądów systematycznych.
Wyniki z probówki i z badań na zwierzętach. Pokazują mechanizm, nie potwierdzają działania u ludzi.
PubMed nie oznaczył tych prac typem badania — najczęściej analizy składu, prace przeglądowe i technologiczne.
To streszczenie opisu ze źródła, nie zalecenie dla konkretnej osoby. Dawki dobiera lekarz lub farmaceuta.
Przyrządzony znanym domowym sposobem. Źródła wymieniają sposoby przygotowania: napar, sproszkowany surowiec.
Monografie ziołowe UE (EMA/HMPC) - European Medicines Agency (HMPC)
Wpływ saponin z nasion Thea sinensis L. (saponiny Ryokucha) na wchłanianie i metabolizm alkoholu.
1993 · Alcohol and alcoholism (Oxford, Oxfordshire)
Otwórz źródłoCharakterystyka chemiczna i sensoryczna herbaty (Thea sinensis) spożywanej w Chile.
2005 · Archivos latinoamericanos de nutricion
Otwórz źródłoDziałanie zapobiegawcze melaniny z *Thea sinensis* przeciwko uszkodzeniom wątroby wywołanym paracetamolem u myszy.
2004 · Journal of agricultural and food chemistry
Otwórz źródło