Urginea scilla Steinh.
Bylina z rodziny Liliowatych, pochodząca z rejonu Morza Śródziemnego. Wytwarza duże cebule, osiągające nawet ponad 2 kg. Występuje w odmianie białej i czerwonej.
Umiarkowane dowody
Pojedyncze badania lub dane niepełne.
Zastosowania opisane w źródłach nie są potwierdzeniem skuteczności.
Brak wpisu nie oznacza, że połączenie jest bezpieczne. Przyjmowane leki omów z lekarzem lub farmaceutą.
Brak informacjiW PubMed odnotowano 50 publikacji o tym ziole, w tym 4 badania kliniczne i 1 przegląd systematyczny.
Próby kliniczne, przeglądy systematyczne i metaanalizy. To najmocniejszy rodzaj dowodu w tym profilu.
Wyniki z probówki i z badań na zwierzętach. Pokazują mechanizm, nie potwierdzają działania u ludzi.
PubMed nie oznaczył tych prac typem badania — najczęściej analizy składu, prace przeglądowe i technologiczne.
To streszczenie opisu ze źródła, nie zalecenie dla konkretnej osoby. Dawki dobiera lekarz lub farmaceuta.
Dawkowanie wyłącznie według zaleceń lekarza. Źródła wymieniają sposoby przygotowania: drażetki (Sandoscill, Talusin, Scilloral), krople (Scillaren, Scilloral, Scilla Perpusat).
2017 · Journal of ethnopharmacology
Oksymel z cebuli morskiej, tradycyjny preparat z Drimia maritima (L.) Stearn, jako leczenie uzupełniające u pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej postacią przewlekłej astmy: pilotażowe, potrójnie zaślepione, randomizowane badanie kliniczne.
2017 · Journal of ethnopharmacology
Otwórz źródłoPorównanie efektu terapeutycznego płynu z propionianem klobetazolu i ekstraktu z cebulicy w łysieniu plackowatym: randomizowane badanie kliniczne z podwójnie ślepą próbą.
2020 · Archives of dermatological research
Otwórz źródłoBadania kliniczne nad proscylarydyną, nowym glikozydem z cebuli morskiej.
1971 · The Journal of clinical pharmacology and new drugs
Otwórz źródło