Opis katalogowy
Rp. Herb. Polygoni avic.
Treści mają charakter wyłącznie edukacyjny i przedstawiają opisy z bazy źródłowej. Nie stanowią porady medycznej, diagnozy, instrukcji przygotowania ani dawkowania, rekomendacji leczenia lub obietnicy efektu. Przed zastosowaniem ziół skonsultuj się z lekarzem.
Treść przytoczona edukacyjnie, nie instrukcja postępowania
Wymieszać zioła w podanych proporcjach.
Opis z bazy źródłowej, nie instrukcja dawkowania
Napar z łyżki ziół na 2 szklanki wody, pić porcjami w ciągu dnia po jedzeniu. W leczeniu miejscowym preparaty ziołowe są stosowane jako wspomagające. Wieczorem, po umyciu twarzy ciepłą wodą i delikatnym osuszeniu, zaleca się okłady z naparu z kwiatów rumianku (łyżka ziół na szklankę wody). Kilka warstw gazy moczy się w świeżo sporządzonym letnim naparze z rumianku, lekko wyciska, przykłada na ogniska trądzika różowatego (najlepiej w pozycji leżącej) na 10—20 min. Następnie gazę zdejmuje się, a skórę smaruje cienką warstwą maści (np. Dermosan, Ung. leniens, Tormentiol). W podobny sposób stosuje się okłady z naparu herbaty (łyżeczka na szklankę wody). U niektórych chorych w leczeniu miejscowym korzystnie działa smarowanie zmian skórnych cienką warstwą maści Tormentiol. Zalecane jest również stosowanie maseczek ze świeżych ogórków, które powodują wybielenie skóry, ustępowanie wykwitów grudkowych i teleangiektazji. Obrane ze skórki ogórki kraje Się w cienkie plasterki i nakłada na twarz w miejscu wykwitów trądzika różowatego na 15—25 min. Przed nałożeniem maseczki twarz należy delikatnie umyć letnią, przegotowaną wodą. Po zdjęciu maseczki stosuje się odpowiednie kremy i maści, a wśród nich maść 656 Tormentiol. U chorych, u których zmywanie twarzy wodą powoduje wyraźne podrażnienie, wśród wielu środków stosowanych do zmywania stosuje się m.in. olej z oliwek, olej lniany z wodą wapienną i inne. Chorzy z trądzikiem pospolitym, a szczególnie z trądzikiem różowatym, powinni przestrzegać lekko strawnej diety, unikać ostrych przypraw, marynat, grzybów, nie pić napojów alkoholowych, dbać o codzienne oddawanie stolca. Korzystnie działają naprzemienne ciepłe i zimne natryski, zwłaszcza przed snem. TWARDZINA, SKLEROOERMIA SCLERODERMA Przyczyna choroby jest nie ustalona; przypuszcza się tło zaburzeń nerwowo-troficznych, doprowadzających do stwardnienia skóry i mięśni, zmian stawowych i kostnych, zmian w przewodzie pokarmowym, oddechowym i w układzie krążenia. Stwierdza się też zaburzenia immunologiczne, co skłania niektórych autorów do wysuwania hipotezy, że twardzina jest schorzeniem autoimmunologicznym. Znacznie częściej chorują kobiety. Twardzina układowa — uogólniona — polega na stwardnieniu skóry, tkanki podskórnej, mięśni i zmian w rozmaitych narządach wewnętrznych. Odróżnia się dwie odmiany twardziny układowej: postać znacznie częstszą — twardzinę uogólnioną naczyniową z przewagą zaburzeń naczynioruchowych typu choroby Raynauda i twardzinę uogólnioną nienaczyniową, która różni się charakterem zmian skórnych, ich rozmieszczeniem i przebiegiem. Przebieg schorzenia jest przewlekły; rokowanie ostrożne, niekiedy niepomyślne. Leczenie twardziny układowej uogólnionej jest trudne i niezbyt skuteczne, jak wszystkich schorzeń o nie poznanej etiologii. Stosowana jest penicylina prokainowa, wit. E, niekiedy kortykosterydy, chelatory sodowe, penicylamina i inne, a wśród nich leki roślinne, jak Madekasol — oczyszczony wyciąg rośliny hodowanej na Madagaskarze, podawany w tabletkach doustnie po 10 mg 3—6 razy dziennie lub w postaci preparatu stosowanego domięśniowo, stosowana jest też Piascledina (S. Jabłońska) — lek składający się z nie zmydlających się frakcji oleju sojowego i avocado, zawierających m.in. fitosterole. Leczenie ww. preparatami roślinnych prowadzi się w ciągu wielu miesięcy. W Klinice Dermatologicznej CKP WAM opracowano zestaw mieszanki ziołowej, której przewlekłe stosowanie wpływa hamująco na narastanie objawów chorobowych, a niekiedy 657 spostrzegano poprawę i zmniejszenie nasilenia istniejących już zmian w obrąbie skóry i polepszenie stanu ogólnego chorych. W skład mieszanki ziołowej wchodzą: zioła skrzypu, korzeń kruszyny pospolitej, zioła fiołka trójbarwnego, mięty pieprzowej, glistnika, ruty, dziurawca zwyczajnego i owoce kolendry. Związki lecznicze zawarte w ww. zestawie ziół działają synergicznie, przeciwzapalnie, łagodnie moczopędnie i przeczyszczająco, żółciopędnie, spazmolitycznie, przeciwbólowe, uspokajająco przeciwbakteryjnie, gojąco, usprawniają-co na krążenie w naczyniach obwodowych, zwłaszcza w naczyniach włosowatych, uszczelniające na naczynia włosowate, słabo antymitotycznie. Mieszanka ziołowa sprzyja wydalaniu szkodliwych produktów przemiany materii oraz działa remineralizująco. Duże znaczenie ma dostarczenie do ustroju krzemionki zawartej w skrzypie, której korzystny wpływ na gojenie, epitelizację, jak też na utrzymanie równowagi między koloidami i krystaloidami jest znaczny — przyczynia się przeto do zahamowania zmian twardzinowych w obrębie tkanki łącznej. Wszyscy pacjenci dobrze znosili przewlekłe leczenie mieszanką przeciwtwardzinową; powikłań nie spostrzegano.