Preparat gotowy do użycia.

3 razy dziennie po 1—2 draż. Wymienione leki nie kumulują się, ale słabe wchłanianie w przewodzie pokarmowym jest ich niekorzystną cechą. Powinny być stosowane stale lub z krótkimi przerwami. Jeżeli pomimo takiego stosowania pojawiają się objawy niewydolności serca, to należy przejść na podawanie preparatów naparstnicy lub zlecić inne leki obowiązujące w leczeniu niewydolności serca. Omówienie roślinnych leków nasercowych stosowanych w niewydolności serca p. rozdz. „Choroby serca i naczyń”. W praktyce geriatrycznej należy pamiętać, że tolerancja glikozydów naparstnicy i strofantyny przez ludzi starszych jest zmniejszona i łatwiej występują u nich objawy działania toksycznego zarówno ze strony serca (zaburzenia rytmu), jak i pozasercowe (nudności, wymioty, biegunka). Dlatego u chorych w podeszłym wieku nie należy stosować szybkiego nasycenia naparstnicą. Powolne nasycenie przeprowadza się dawkami o 25—50% mniejszymi w stosunku do dawek obowiązujących w młodszych grupach wieku. I tak np. lanatozyd C, stosowany u chorych z objawami rozwiniętej niewydolności zastoinowej serca początkowo 2 razy dziennie po 0,4 mg dożylnie, u chorych w podeszłym wieku powinien być podawany 2 razy dziennie w dawce 0,2—0,3 mg dożylnie w zależności od masy. Jeżeli leki naparstnicowe nie dają oczekiwanego skutku lub muszą być odstawione z powodu działania toksycznego, można zastosować inny lek roślinny otrzymywany z cebuli morskiej (Scilla maritima). Zawiera on heterozydy bufadienolinowe, do których należą: glukoscylaren A, scylaren A, proscylarydyna A i ich aglukony oraz scylaren B. Odmiana biała cebuli morskiej, stanowiąca surowiec farmaceutyczny, zawiera wymieniony zespół glikozydów, z których najważniejszy jest scylaren A, stanowiący około 70% wszystkich substancji czynnych. Glikozydy cebuli morskiej mają działanie zbliżone do działania glikozydów naparstnicy. W porównaniu z tymi ostatnimi działają silniej moczopędnie, a słabiej hamują wytwarzanie i przewodzenie bodźców (słabsze działanie chronotropowe i dromotropowe), wskutek czego nie zwalniają czynności serca w takim stopniu jak naparstnica. Również słabiej się kumulują. Preparat Scillaren zawiera 0,8 mg czystych glikozydów cebuli morskiej w 1 drażetce lub w 1 ml płynu. Stosuje się go 3—4 razy dziennie po 20 kropli 585 lub po 1 drażetce aż do ustąpienia objawów dekompensacji, a następnie w dawkach podtrzymujących, zależnie od potrzeby, średnio 2 razy dziennie 20 kropli lub 1 drażetką. Preparatem zawierającym proscylarydynę A jest Talusin (draż. 0,25 mg i 0,5 mg, amp. 0,25 mg). U osób w starszym wieku, a zwłaszcza w wieku, w którym pojawiają się dopiero kliniczne oznaki starzenia, uzasadnione jest również stosowanie leków rozszerzających naczynia krwionośne. Zapobieganie zmniejszeniu przepływu krwi przez tkanki i narządy wydaje się opóźniać postęp zmian starczych. Wśród wielu leków o działaniu rozszerzającym naczynia znajdują się również leki roślinne. Należą do nich preparaty otrzymywane m.in. z owoców aminka (Fr. Ammi visnagae), liści ruty ogrodowej (Fol. Rutae), ziela jemioły pospolitej (Herb. Visci) i kwiatu głogu (Fl. Crataegi). Najczęściej stosowane są następujące leki roślinne: