Wymieszać zioła w podanych proporcjach.

Odwar z 2 łyżek ziół na 2 szklanki wody. Pić 4 razy dziennie po ½ szklanki. RAK PRZEŁYKU CARCINOMA OESOPHAGI Rak przełyku jest chorobą o zdecydowanie niepomyślnym rokowaniu i dotyczy zwykle ludzi w wieku starszym, powyżej 65 roku życia. Częściej rak przełyku występuje u mężczyzn oraz u alkoholików. W połowie przypadków zmiana nowotworowa jest umiejscowiona w dolnej trzeciej części przełyku, blisko wpustu żołądka. Oprócz tej lokalizacji rak rozwija się również na poziomie łuku aorty oraz górnego zwieracza przełyku. Nowotwór może mieć postać owrzodzenia, zmian guzowatych oraz nacieków o-zwężających, trudnych niekiedy do odróżnienia od łagodnych przewężeń. 377 Objawy. Głównym objawem raka przełyku jest utrudnienie połykania (dysfagia). W początkowym stadium choroby dysfagia jest umiarkowana i dotyczy tylko twardych kęsów, a następnie stale narasta aż do ciężkiego stopnia. Ból nie jest dominującą cechą raka przełyku, z wyjątkiem przypadków, w których naciek nowotworowy obejmuje również narządy sąsiednie. Chorzy odczuwają bóle zwykle w okolicy zamostkowej z promieniowaniem do pleców. Może występować także uczucie pełności, dławienia oraz zwracania pokarmów. Szybko następuje zmniejszenie masy ciała, niedokrwistość i osłabienie z powodu niedożywienia, utajonego krwawienia i toksemii nowotworowej. Rozpoznanie. Powyższy obraz kliniczny zaburzeń połykania, sugerujący raka przełyku, udokumentowują badania radiologiczne. Niezbędne jest, zwłaszcza w przypadkach wczesnych lub w postaciach zwężających, wykonanie ezofagoskopii i oligobiopsji. Różnicowanie dotyczy głównie łagodnych, pierścieniowa-tych zwężeń przełyku, będących wynikiem trawiennego owrzodzenia przełyku lub achalazji przełyku. Leczenie. Jeżeli wycięcie nowotworowego odcinka przełyku jest możliwe, to najwłaściwszym postępowaniem jest radykalne leczenie operacyjne. W bardziej zaawansowanej fazie choroby istnieją wskazania do radioterapii lub chirurgicznego leczenia paliatywnego. Możliwości leczenia objawowego są wprawdzie niewielkie, lecz zawsze należy uważnie rozpatrzyć, czy w konkretnym przypadku nie będzie to najwłaściwsze postępowanie. Dieta powinna być pełnoenergetyczna, uboga w resztki pokarmowe, płynna lub papkowata o częstych, lecz objętościowo małych posiłkach. Po posiłkach wskazane jest przepłukanie przełyku roztworem wodnym wodorowęglanu sodowego lub płynami antyseptycznymi. Podając leki należy starać się zmniejszyć bóle, poprawić stan ogólny i psychiczny pacjenta. W tym aspekcie leki ziołowe są szczególnie warte stosowania.