Opis katalogowy
Rp. Inf. Herbae Adonidis ver. 5,0/200,0
Treści mają charakter wyłącznie edukacyjny i przedstawiają opisy z bazy źródłowej. Nie stanowią porady medycznej, diagnozy, instrukcji przygotowania ani dawkowania, rekomendacji leczenia lub obietnicy efektu. Przed zastosowaniem ziół skonsultuj się z lekarzem.
Treść przytoczona edukacyjnie, nie instrukcja postępowania
Przygotować napar.
Opis z bazy źródłowej, nie instrukcja dawkowania
5 razy dziennie łyżkę. Inne środki nasercowe Wśród licznych leków roślinnych zwyczajowo stosowanych w schorzeniach układu krążenia wymienić trzeba następujące. Ziele serdecznika pospolitego (Herb. Leonuri). Wśród licznych związków chemicznych stwierdzanych w tej roślinie na szczególną uwagę zasługują 3 związki heterozydowe o charakterze bufadienolidowym (L 35, 43 i 53). Związki te są 3-glukoramnozydami i ich obecności przypisać należy działanie kardiotoniczne wywierane przez preparaty tej rośliny. Preparaty ziela serdecznika zwiększają pracę serca, nieznacznie zwalniają czynność serca i powodują niewielkie obniżenie ciśnienia tętniczego. Wywierają także działanie uspokajające na ośrodkowy układ nerwowy. W postaci naparów lub soku względnie w preparatach złożonych znajdują zastosowanie w osłabieniu mięśnia sercowego, we wczesnych stadiach nadciśnienia oraz w nerwicach układu krążenia. Ziele serdecz- 331 nika pospolitego wchodzi w skład mieszanki ziołowej Species cardiace (Cardiosan). Herb. Leonuri — odwar z ½ łyżki ziela na szklankę wody; pić porcjami po 3—5 łyżek w ciągu dnia. Kwiatostan głogu (Infl. Crataegi). Z surowca tego wyosobniono liczne związki flawonoidowe, jak kwercetynę, hyperozyd, rutozyd, 3- ramnoglaktozyd, witeksynę. Frakcji flawonoidowej przypisuje się działanie tonizujące układ krążenia. Wyciągi z kwiatów głogu obniżają ciśnienie tętnicze, rozszerzają naczynia wieńcowe i wywierają działanie uspokajające na ośrodkowy układ nerwowy. Napary i wyciągi alkoholowe z głogu stosuje się w osłabieniu mięśnia sercowego, w nadciśnieniu, w niewydolności naczyń wieńcowych i nerwicy serca. Stosowane są również owoce (Fr. Crataegi), które działają podobnie do kwiatów lecz słabiej. Preparaty: Inflor. Crataegi (= Fl. Crataegi) — odwar z łyżki kwiatów na szklankę wody, pić 2 razy dziennie po ½ szklanki. Fr. Crataegi — odwar z 11/2 łyżki owoców na 2 szklanki wody, pić po ½ szklanki 2—3 razy dziennie. Intr. Crataegi — 20—30 kropli 2—4 razy dziennie. Wyciągi z kwiatów głogu wchodzą w skład preparatów Cardiol C, Neocardina, Guttae cardiacae, Kelicardina, Neospasmina i Passispasmin. Kwiaty i owoce głogu znajdują się także w mieszance ziołowej Species antiscleroticae (Sclerosan). Kwiat grzybienia (Fl. Nymphaeae) jest surowcem roślinnym mało jeszcze poznanym. Wyciągi-ze świeżych kwiatów stosować można w osłabieniu mięśnia sercowego i w nerwicach układu krążenia. Intr. Nymphaeae — 3 razy dziennie 20—40 kropli. Ziele żarnowca miotlastego (Herb. Scoparii) zawiera alkaloidy chinolizydynowe, m.in. sparteinę, związki flawonoidowe oraz aminy aromatyczne. Wyciągi z tej rośliny działają hamująco na przewodnictwo bodźców w mięśniu sercowym. Wywierają także działanie kurczące na mięśnie gładkie i naczynia obwodowe. Przy podaniu pozajelitowym krótkotrwale podnoszą ciśnienie tętnicze. Ziele żarnowca wchodzi w skład mieszanki ziołowej Species Cardiacae (Cardiosan).