Wymieszać zioła w podanych proporcjach.

Napar z łyżki ziół na 2 szklanki wrzącej wody, pić porcjami w ciągu dnia. Przy dolegliwościach bólowych podaje się również bellergot, nerwogran lub neospazminę. OWRZODZENIE ŻYLAKOWE ULCUS YARICOSUM Owrzodzenia podudzi — ulcera cruris — powstają w wyniku zaburzeń odżywczych w tkankach, głównie skóry. Czynnikami sprzyjającymi tworzeniu się owrzodzeń podudzi są żylaki, zakrzepowe zapalenie żył, zmiany miażdżycowe i zarostowe naczyń tętniczych w obrębie kończyn dolnych, nadciśnienie, zaburzenia przemiany materii — cukrzyca, nadmierna otyłość, zaburzenia układu krwiotwórczego — czerwienica, niedokrwistość i zaburzenia w obrębie układu nerwowego. Najczęstszą przyczyną owrzodzeń podudzi są żylaki, zapalenie zakrzepowe oraz zakrzepy naczyń żylnych, które doprowadzają do ścieńczenia, zaników, stwardnień i stanów zapalnych skóry podudzi, zwłaszcza w ich części dystalnej. W obrębie zmienionej skóry, szczególnie po przypadkowych urazach mechanicznych, dochodzi do tworzenia się długo utrzymujących się, o różnym stopniu bolesności owrzodzeń podudzi. Częściej chorują kobiety. Owrzodzenia podudzi mogą mieć różnorodny kształt i wiel- 636 kość, od małych — wielkości 2—3 cm — do rozległych — obejmujących mankietowato 2naczną część podudzi; również głębokość owrzodzenia bywa różna. Skóra otaczająca jest zmieniona troficznie. Owrzodzenia podudzi tworzą się najczęściej w obrębie ½ dolnej części podudzia, powodują ból, zwłaszcza w czasie chodzenia. Leczenie ogólne — przy dużym zakażeniu wtórnym podaje się antybiotyki, najczęściej z grupy tetracyklin. Stosowane są też leki przeciwzakrzepowe, spazmolityczne i przeciwzapalne. Wśród nich: Provasan, Metindol — w czopkach doodbytniczo na noc, Euphyllin — w czopkach doodbytniczo na noc. Jako leczenie wspomagające stosuje się stosunkowo często preparaty ziołowe, głównie o działaniu przeciwzapalnym, spazmolitycznym, przeciwcukrzycowym, odtoksyczniającym, usprawniającym przemianę materii, przeciwbakteryjnym, wzmagającym naskórkowanie i obniżającym ciśnienie krwi. W doborze preparatów, mieszanek decyduje, jaki czynnik w etiopatogenezie owrzodzenia żylakowatego jest dominujący, a tym samym wymaga odpowiedniego postępowania leczniczego. Zaleca się domięśniowo wstrzykiwania biostyminy (p. str. 607), fibsu. U chorych z nadciśnieniem podaje się napar z ziół obniżających ciśnienie krwi lub odpowiednie preparaty.