Preparat gotowy do użycia.

20—30 kropli w kieliszku wody, pić 2—3 razy dziennie po jedzeniu w ciągu 7 dni. W leczeniu miejscowym wykwity można smarować cienką warstwą maści Tormentiol. Zalecane są również 1—2 razy w tygodniu kąpiele osłaniające, zmiękczające (balnea emollientia). Zmniejszają one drażniące działanie chlorowanej wody, łagodzą świąd, przyspieszają ustępowanie procesu zapalnego. Wśród kąpieli osłaniających najczęściej stosowana jest kąpiel krochmalowa oraz kąpiel z naparu rumianku. Kąpiel krochmalowa. 0,5—1 kg mąki kartoflanej zalewa się 2—3 l wody i ogrzewa stopniowo. Po otrzymaniu masy papkowatej wlewa się ją powoli i rozprowadza w wodzie do kąpieli. Wanna powinna zawierać około 150 l wody o temperaturze 36—38°C, temperatura otoczenia nie niższa niż 18 C. Czas kąpieli nie powinien przekraczać 15—25 min. Podczas kąpieli nie używać mydła; po wyjściu z wanny skórę trzeba delikatnie osuszyć ręcznikiem. 618 Kąpiel z naparu rumianku. Na wanną wody stosuje 0,25— 0,5 kg Anth. Chamomillae. Sporządza się napar, który następnie dodaje się do wódy. Można też wymienioną ilość rumianku włożyć do dość dużego płóciennego woreczka, aby rumianek nie był zbyt mocno ugnieciony, woreczek zawiązać i włożyć do wanny z gorącą wodą. Po osiągnięciu przez wodą temperatury 36—38°C i nasyceniu wody wyciągiem z ziół (kilkakrotnie zanurzony w wannie woreczek można wycisnąć) rozpoczyna się kąpiel leczniczą. Czas kąpieli i sposób wytarcia skóry po kąpieli — jak wyżej. Kąpiel z mąki pszennej, 1—2 kg mąki pszennej wymieszać z 5 l wody, mieszając powoli, podgrzać prawie do wrzenia, nie dopuścić jednak do zagotowania. Tak przygotowaną emulsję wlać i rozprowadzić w przygotowanej do kąpieli wodzie (około 100—150 l wody o temperaturze 36—38°C). Czas kąpieli — 15—30 min. ŁUSZCZYCA PSORIASIS Przyczyna choroby nie jest znana. Podano wiele teorii dotyczących tła i patogenezy łuszczycy, jednak żadna z nich nie została w pełni potwierdzona. Ostatnio przypisuje się dużą rolą autoimmunologicznemu mechanizmowi łuszczycy, opartemu na zachodzącej in vivo reakcji między krążącymi we krwi przeciwciałami przeciw warstwie rogowej a zmienioną anty-genowo warstwą rogową naskórka (Krogh i Tonder 1973; Jabłońska i wsp. 1977). Często stwierdza się rodzinne występowanie łuszczycy; dziedziczenie jest według dominanty, ale nie regularne. Łuszczyca jest jedną z najczęstszych chorób skóry — liczba osób cierpiących wynosi 0,5—3% populacji, ma charakter nawrotowy i niejednokrotnie sprawia trudności lecznicze. Zmiany skórne polegają na występowaniu płaskich grudek o zabarwieniu czerwonobrunatnym, pokrytych różnej grubości białawymi łuskami parakeratotycznymi (nieprawidłowe rogowacenia). Grudki łuszczycy mogą być różnej wielkości. Są one dobrze odgraniczone od skóry zdrowej. Mogą być rozsiane na całej skórze, najczęściej w okolicy łokci i kolan, często na owłosionej skórze głowy. Zmiany na ogół nie sprawiają żadnych dolegliwości; stan ogólny chorych jest dobry. Istnieje kilka odmian łuszczycy. Leczenie miejscowe ma zasadnicze znaczenie w zwalczaniu łuszczycy, należy jednak zaznaczyć, że jest ono tylko objawowe, gdyż do chwili obecnej nie ma metody, która mogłaby spowodować trwałe wyleczenie. Są znane bardzo liczne i różnorodne metody leczenia miejscowego, z których część oparta 619 jest na preparatach roślinnych. Jedną z nich jest przemienne stosowanie odpowiednich maści: Tormentiol, Ung. Allantoini, Ung. Nitrofurazoni. Ung. Zinci salicylatum, którymi kolejno smaruje się ogniska łuszczycy wieczorem przed spaniem, oprócz ognisk znajdujących się na owłosionej skórze głowy. W piątym dniu leczenia stosuje się kąpiel krochmalową lub kąpiel rumiankową (p. str. 618), po czym naświetla się całe ciało lampą kwarcową, wyznaczając taką odległość i czas trwania zabiegu, aby nie wywołać ostrego odczynu rumieniowego. W szóstym dniu rozpoczyna się analogiczny, nowy cykl leczenia miejscowego. Korzystnie działa naświetlanie promieniowaniem nadfioletowym o długości fal 350—380 nm łącznie z przyjmowaniem doustnym meladyniny lub beroksanu. Często stosowane są maści, pasty i roztwory acetonowo- chloroformowe lub kolodionowe zawierające 1—10% chryzarobiny, która wykazuje działanie silnie redukujące.