Opis katalogowy
Rp. Diabetosan
Treści mają charakter wyłącznie edukacyjny i przedstawiają opisy z bazy źródłowej. Nie stanowią porady medycznej, diagnozy, instrukcji przygotowania ani dawkowania, rekomendacji leczenia lub obietnicy efektu. Przed zastosowaniem ziół skonsultuj się z lekarzem.
Treść przytoczona edukacyjnie, nie instrukcja postępowania
Preparat gotowy do użycia.
Opis z bazy źródłowej, nie instrukcja dawkowania
Odwar z łyżki ziół na szklankę wody, pić 1—2 szklanki dziennie po jedzeniu. Pacjenci z czyracznością powinni przestrzegać stosowania niskokalorycznej diety o małej zawartości węglowodanów i tłuszczów zwierzęcych, zaleca się także dużo jarzyn, tłuszcze roślinne, białko. Należy unikać ostrych, pikantnych przypraw (używek). W leczeniu miejscowym czyraków, oprócz różnych maści, aerozoli z antybiotykami, np. Ung. Neomycyni, Ung. Oxyterracyni, aerozol Neomycyni, Ung. Chlorocyclini itd., są również stosowane leki ziołowe w postaci okładów i kataplazmów. Jednym z nich jest cebula ogrodowa, zawierająca dużo śluzu, sole mineralne i substancją antybiotyczną. Pieczona cebula jest dobrym środkiem zmiękczającym, odkażającym i gojącym. Całą cebulę w łusce piecze się w piecyku lub gotuje w wodzie aż do zupełnego zwiotczenia, następnie ugniata na miazgę, owija w gazę i przykłada na czyrak na 4—8 h 2—3 razy dziennie, do chwili ustąpienia zmian (Tokin). Analogiczne znaczenie mają nasiona lnu (Semen Lini), stosowane jako lek odmiękczający i przeciwzapalny w postaci ciepłych okładów lub kataplazmów w leczeniu miejscowym czyraków. Ponadto w tym samym celu są stosowane gotowe maści: Ung. Symphyti, Ung. Chlorofilani, Ung. Tormentioli, Ung. Allantoini lub Ung. Chelifungini. Po oczyszczeniu skóry spirytusem salicylowym smaruje się czyraki 1—2 razy dziennie jedną z wymienionych maści i nakłada opatrunek. FIGÓWKA GRONKOWCOWA SYCOSIS STAPHY1OGENES Jest to przewlekłe gronkowcowe zapalenie mieszków włosowych, wywołane zakażeniem gronkowcem, najczęściej złocistym. Wykwitem pierwotnym jest zapalna grudka przymieszkowa z drobną krostką na szczycie, przebitą włosem. Zmiany wykazują skłonność do skupiania się i tworzenia zlewnych ognisk zapalnych; towarzyszy im nieznaczne pieczenie i świąd. i Najczęstsze umiejscowienie — skóra owłosiona twarzy i szyi. 608 W leczeniu ogólnym często są stosowane antybiotyki, sulfonamidy, natomiast jako lek wspomagający, zwłaszcza w przypadkach przewlekłych, korzystnie działa wstrzykiwanie domięśniowe biostyminy (analogicznie jak w leczeniu czyraków) i niektórych wyciągów ze świeżych roślin.