Wymieszać zioła w podanych proporcjach.

Przygotować kąpieli jak wyżej. Leczenie kamicy właściwej Stężenie składników mineralnych (krystaloidów) w moczu osób zdrowych jest kilkakrotnie większe, niż w nasyconych roztworach wodnych, wobec czego wydalany mocz jest roztworem silnie przesyconym. Jednak w moczu prawidłowym nie następuje krystalizacja soli mineralnych, ponieważ zachowany jest niezbędny poziom koloidów, m.in. mukopolisacharydów, nukleoalbuminy i mucyny. Związki te tworzą wraz z krystaloidami swoisty układ dyspersyjny, którego naruszenie (przy współudziale innych jeszcze mechanizmów) powoduje najpierw pojawienie się w moczu znacznych ilości soli mineralnych, następnie tworzenie się ośrodków krystalizacji w drogach moczowych i stopniowe narastanie złogów. Rozróżnia się trzy typy kamicy moczowej: metaboliczny (np. spożywanie pokarmów zawierających duże ilości roślinnego białka — glutenu), zakaźny oraz spotykany najczęściej — samoistny. Kamienie moczowe mogą narastać w różnych częściach dróg moczowych — w nerkach (nephrolithiasis), moczowodach (uretherolithiasis) oraz w pęcherzu moczowym (cystolithiasis). W leczeniu kamicy moczowej preparatami ziołowymi nie różnicuje się jej, zależnie od umiejscowienia, lecz od składu chemicznego kamieni. Kamica szczawianowa — złogi składają się z kryształków szczawianu wapniowego, w surowicy może być do 400 mg/100 ml kwasu szczawiowego, natomiast w moczu wykrywa się obecność szczawianów. Kamica moczanowa — złogi zawierają kwas moczowy, a z moczem wydala się dziennie co najmniej 1500 mg kwasu moczowego. Kamica fosforanowa — złogi zawierają dużo związków fosforowo- amonowo-wapniowych i magnezowych oraz małą ilość węglanów wapnia, natomiast poziom jonów wapniowych w surowicy może przekroczyć 11 mg/100 ml. 473 Kamica cystynowa — złogi zawierają cystynę, a ilość tego aminokwasu w moczu wynosi niekiedy powyżej 250 mg/100 ml. Każda z wymienionych kamic może przebiegać z zakażeniem dróg moczowych i wówczas niezbędne jest stosowanie chemioterapeutyków przeciwbakteryjnych, równocześnie z wyciągami z odpowiednich mieszanek ziołowych. Jeżeli podawane są doustnie antybiotyki, to korzystne jest stosowanie następujących ziół chroniących miąższ wątroby przed ewentualnym uszkodzeniem:

"Mieszanka o działaniu podobnym do poprzednich receptur (r_0250, r_0252)."