Opis katalogowy
Rp. Res. Podophylii
Treści mają charakter wyłącznie edukacyjny i przedstawiają opisy z bazy źródłowej. Nie stanowią porady medycznej, diagnozy, instrukcji przygotowania ani dawkowania, rekomendacji leczenia lub obietnicy efektu. Przed zastosowaniem ziół skonsultuj się z lekarzem.
Treść przytoczona edukacyjnie, nie instrukcja postępowania
Połączyć składniki w podanych proporcjach.
Opis z bazy źródłowej, nie instrukcja dawkowania
Do smarowania kłykcin co 5—7 dni. Leczenie należy prowadzić ostrożnie. Najpierw na skórę otaczającą wykwity nałożyć cienką warstwę wazeliny, następnie same kłykciny smarować roztworem podofiliny tak, aby płyn nie spływał na śluzówkę lub otaczającą skórę, wreszcie odczekać aż płyn wyschnie. W zależności od ustępowania zmian zabieg powtarza się co 5—7 dni (przy występowaniu odczynu zapalnego, nadżerek — zabieg powtarza się po ich ustąpieniu). Po wykonaniu zabiegu ręce należy starannie umyć ciepłą wodą z mydłem, gdyż zatarcie powiek lub narządów płciowych może spowodować odczyn zapalno-obrzękowy. U kobiet ciężarnych nie należy usuwać kłykcin roztworem podofiliny. LISZAJ PŁASKI, LISZAJ CZERWONY LICHEN PLANUS, LICHEN HUBER Przyczyna choroby nie jest znana. Często stwierdza się związek z układem nerwowym — występowanie zmian po wstrząsach psychicznych, niekiedy Unijny układ wykwitów, przebiegających wzdłuż nerwów, obostrzenie zmian i dolegliwości w czasie ciężkich przeżyć psychicznych. Istnieje teoria toksyczna, głosząca o występowaniu zmian po zatruciach niektórymi lekami, np. atebryną, akronem, złotem, oraz teoria wirusowa, która może być prawdopodobna, lecz nie została wystarczająco udowodniona. Choroba występuje głównie u osób dorosłych, bardzo rzadko u dzieci. 615 Zmiany polegają na pojawianiu się płaskich, wielobocznych, drobnych grudek skórnych o lekko błyszczącej powierzchni, zabarwieniu czerwonosinym lub czerwonobrunatnym. Osutka jest na ogół symetryczna, najczęściej umiejscowiona w obrębie nadgarstków i przedramion po stronie zginaczy, na podudziach po stronie prostowników, w okolicy narządów płciowych, na błonach śluzowych jamy ustnej i narządów płciowych. Istnieje kilka odmian klinicznych liszaja płaskiego. Przebieg schorzenia jest przewlekły — od kilku miesięcy do kilku lat. W miejscu zmian chorzy odczuwają świąd o różnym nasileniu. Zmiany ustępują bez pozostawienia blizn. Leczenie ogólne polega na podawaniu zespołu witamin grupy B (Vitaminum B compositum); w cięższych przypadkach, zajmujących rozległe powierzchnie skóry i przy utrzymującej się tendencji do świeżych wysiewów, wskazane jest podawanie doustne sterydów. Leczenie ziołowe jest typu wspomagającego. Polega ono na stosowaniu leków bodźcowych, przestrajających i tonizujących, a u chorych pobudliwych i nerwicowych — leków uspokajających.