Opis katalogowy
Rp. Lichenis islandici
Treści mają charakter wyłącznie edukacyjny i przedstawiają opisy z bazy źródłowej. Nie stanowią porady medycznej, diagnozy, instrukcji przygotowania ani dawkowania, rekomendacji leczenia lub obietnicy efektu. Przed zastosowaniem ziół skonsultuj się z lekarzem.
Treść przytoczona edukacyjnie, nie instrukcja postępowania
Wymieszać zioła w podanych proporcjach.
Opis z bazy źródłowej, nie instrukcja dawkowania
Łyżkę ziół zalać szklanką wrzątku i gotować 10 min. Pić 2—3 szklanki odwaru dziennie. 365 Wydaje się, że zioła zawierające związki krzemu częściowo rozpuszczalne w wodzie nie wywierają większego wpływu na zmiany gruźlicze w płucach. Należą do nich: ziele skrzypu (Herb. Equiseti), ziele poziewnika (Herb. Caleopsidis) i ziele rdestu ptasiego (Herb. Polygoni avicularis). Wchodzą one w skład mieszanki ziołowej Pulmosan. Ma jeszcze swoich zwolenników stosowanie w gruźlicy świeżych liści aloesu (Fol. Aloes recens), które zawierają — w myśl poglądów Piłatowa — stymulatory biogenne, mające m.in. właściwości gojenia uszkodzonych tkanek. Kawałki świeżego, soczystego liścia aloesu kroi się drobno, miesza z łyżką miodu lub cukru i spożywa przed jedzeniem 1—2 razy dziennie. U chorych gorączkujących można stosować mieszankę ziołową Pyrosan. Często chorzy na gruźlicę źle tolerują doustne leki przeciwprątkowe. W tych _ przypadkach poleca się wywar i wyciągi z siemienia lnianego. Należy pamiętać, że siemię lniane zalewa się na 12 h wodą o temperaturze pokojowej, następnie część płynną odlewa, a nasienie zagotowuje z nową porcją wody. Pije się mieszając wywar i wyciąg. Nasłanie lniane działa osłaniające na przewód pokarmowy oraz ułatwia wykrztuszanie. Przy braku łaknienia poleca się Tinc. amara. Dawkowanie — 15—30 kropli przed jedzeniem. ZAPALENIE OPŁUCNEJ PLEURITIS W suchej postaci zapalenia opłucnej występują bóle spowodowane ocieraniem o siebie blaszek opłucnej, które tracą swą gładkość z powodu odkładania się na ich powierzchni złogów włóknika. Bóle nasilają się przy głębokim oddychaniu i kaszlu. Zaleca się kodeinę, zwykle w połączeniu z salicylanami lub z innymi środkami przeciwbólowymi. Stosuje się również leczenie odciągające, polegające m.in. na wcieraniu w skórę klatki piersiowej (po stronie, po której toczy się zapalenie opłucnej) mazideł lub olejków roślinnych. Podrażnienie skóry i jej przekrwienie zmniejsza odczuwanie bólu opłucnowego i ułatwia oddychanie. Są używane następujące leki recepturowe: